يك روزهايي هستند كه هر چه اينجا بشيني و اين صفحات لعنتي را رفرش كني نمي گذرند. يك روزهايي هستند كه فاصله دو قدمي پشت اين ميز تا تخت من توي خانه، هزاران كيلومتر است و زمان لازم براي گذشتن اين يك ساعت باقيمانده از ساعت كاري هزاران سال. يك روزهاي نكبتي هم هستند

وقتي قرار است تا بعد از دفاع از پايان نامه، كلا facebook و google reader تعطيل باشد، چاره اي نمي ماند مر مرا كه بيايم و اينجا بنگارم مزخرفات را